Soms….heel soms heb je zo’n dag, dan zit het mee.
De rode Visauto komt de straat in rijden, de auto is dusdanig ingericht dat alle hengelspullen er zo ingegooid kunnen worden omdat de achterbanken eruit zijn gehaald 🙂 Waar gaan we vissen vanmiddag? Dat is de vraag die we elke woensdagmiddag stellen als we gaan vissen. We noemden beide een andere stek en dus was het aan Leen om te bepalen waar hij heen ging rijden. Gelukkig koos Leen de juiste stek zo zou later blijken.
Het verkeer zit mee, het weer zit mee dus we hadden beide een goed gevoel voor vandaag. De afgelopen maanden vallen de vangsten voor ons best wel tegen. Dus vol goede moed halen we de spullen uit de visauto en lopen we richting de stek. Ook de stek ligt er erg mooi bij vandaag. Leen kiest om links te gaan zitten en dat blijkt, voor mij dan, alweer een juiste en gouden keuze. Het is voor ons altijd de kunst om voor 13:00 alle hengels in het water te hebben en zowaar vandaag lagen de hengels al ruim voor 13:00 in. We besluiten beide om 1 hengel naar de overkant te gooien en 1 hengel dichtbij te vissen, omdat er nogal wat wind staat is het lastig om de method telkens op dezelfde plek ver weg te gooien, dus 1 hengel dichtbij zorgt er in elk geval voor dat die telkens wel op dezelfde plek komt.
De eerste aanbeet op de verweg hengel volgt voor mij heel snel maar helaas de vis hangt even maar lost. Snel weer ingooien en na een aantal minuten volgt er weer een aanbeet. Ik haal de hengel van de steun en zeg tegen Leen dat ik hem weer los! Maar na het strak draaien van de lijn lijkt het alsof er een zak cement aan de haak hangt. Ik voel geen beweging verder dus ik kan rustig indraaien. Is het nou vis? Of toch een tak of iets? Vlak voor de kant begint er opeens langzaam beweging in de lijn te komen. Heel langzaam, toch vis, ik denk Karper hoor!
Er volgt een dril van ongeveer 1,5 uur! De vis is slim en maakt geen snoeiharde run, nee de vis blijft diep en zwemt af en toe een beetje. Omdat de feederhengels wat licht zijn en we met kleine haak vissen kunnen we ook niet vol druk zetten. Rustig aan drillen dus. De vis verbruikt bijna geen energie en blijft dichtbij tegen de bodem aan en gooit al zijn gewicht in de strijd. Ondertussen hebben Leen en ik het erover wat het zou zijn? Een graskarper? Een dikke schub of spiegel? Leen denkt een hele sterke kolblei 🙂
We blijven geduldig want deze vis willen we niet verliezen. Na een uur schakelt Leen extra hulptroepen in door zijn broer Nico te bellen. Wellicht heeft Nico nog tips om de vis aan de kant te krijgen want wat ik ook doe, de vis blijft diep en er zit nauwelijks beweging in. Uiteindelijk moeten we meer druk erop zetten en zwemt de vis wat meer heen en weer en gaat af en toe door de slip heen. Dit duurt dan nog een half uur voordat en eindelijk…. de vis komt aan de oppervlakte en Nico mij helpt om de karper te scheppen. Ondertussen neemt Leen alles op de video op en maakt foto’s. Gelukkig hij zit in het net! Dn dit is hem dan…..een dikke bulle bak van 89cm. We schatten het gewicht op ongeveer 20 kilo. Deze vis gevangen op eigen water van Hsvvelsen en is waarschijnlijk afkomstig van het Cremermeer waar we in 1996 een afvissing hebben gedaan.
